همیشه یه جایی باید باشه که وقتی حوصله خودتو نداری بری توش گم شی... تا یادت بیاد کی بودی،چی شدی!

داشتم میرفتم،

عین کسایی که بیخبر میرن

دلم میخواست یجوری محو شم که دیگه

ردی ازم تو خاطرات کسی نباشه

و رفتم

.

.

.

هر رفتنی یه بازگشت داره منم

به زندگی برگشتم

اما اینبار قلبم تندترازهمیشه میزنه

نمیدونم چم شده

فقط میدونم

تغییر کردم

بزرگ شدم

خوش بودن دل من

هیچی رو نمیتونه عوض کنه

جز اینکه نسبت به

یه سری مسائل بیخیالم میکنه

همون مسائلی که

مهم ترین اصل زندگیم شدن

تنهایی و غربت رو نمیشه انکارکرد

نمیشه نادیده گرفت

ساعتایی که نمیگذرن

و شبایی که صبح نمیشن

نمیشه

بگم

من شکست نخوردم

یا بگم

من خیلی خوشبختم

من بدونه تو هیچی نیستم،

میخوام فکر کنم هنوز هستی....

اما نمیشه

خب لابد نیستی دیگه

انکار چرا

جالبه خوردنه یه چیزه خوشمزه ام اسم یه نوع بیماریِ... سرما جون ممنون ازینکه هستی حدااقل با وجود تو دلخوشم ازینکه رفتاره سرده بقیه هنوز تحت تاثیر آب و هواست و خودشون بی تقصیرن چیه ناراحت میشی؟ اصن دلم میخواد همه چیو بندازم تقصیر تو حالا که اینطور شد واقعا همه چیز زیره سره توئه و هیچوقتم نمیبخشمت از وقتی خوردمت عیادامه مطلب

متاسفم ازینکه دیگه هیچی قده خــودم نـمــیـتـــــونــــــــه آرومم کنه خنده م میگیره از تلاشایی که بعضیا واسه دلخوشیم میکنن و هیچ سودی نداره دلم مــرده دلم یه سفر میخاد که توش گم شمادامه مطلب

بهونه گیری آم برای نداشتنت هیچم غیر طبیعی نیست شایدم هست اصلا چمیدونم دلم میخواد برات تنگ باشه هیچم برام مهم نیست بقیه چی فکرمیکنن راستش من هیچوقت حرفای مشاورمو برای جاگذاشتنت توگذشته یافراموش کردنت نشنیدم اصلا تاحرف از تومیشه که نیستی کر میشم نفهم میشم مگه میشه نباشی؟ نخیراصلا امکان نداره توهستی چندشبه ب ه خ و ا ب م نمیای منم بیخواب شدم نکنه ازم دلخوری؟؟؟؟ + نوشته شده در جمعه ۱۳۹۶/۱۰/۰۸ساعت 3:43 توسط MILAD | ادامه مطلب

افتادنم از یه ارتفاع بیست سی متری، دلچسب تره

تا اینکه از چشای کسایی بیوفتم که وجودم از وجودشونه

همین وجوده لعنتیمه که نمیتونه رو بدیاشون چشماشو ببنده

بخشش در توانم نیست

چون من هیچ وقت بزرگ نشدم

این بلاتکلیفی داره منو میکشه

نصیحت شنیدن برام

عین شنیدنه صدایه ناخونه روی یه سطح صافه لیز

(که تصور صداشم گوش خراشه)

امروز وقتی از عصبانتیت دستم به دیوارنشست...

متاسفانه اسیب دید

اما امشب شقیقه هام بیشترازدستم دردمیکنه

دلم میخاد همه چیو بکشم به هرحرفای بد

مردشور ریخت بعضی از آدمایی که

نمیخوام راجشون اینجابنویسم

اعصابم بشکنه خوردبشه و هرچی بشه

به درک

فقط میترسم بخودم اسیبی برسونم که

تهش از عذاب وجدان شب تاصبح

تنها روی تخت

دق کنم

خدایا خودت به قلبم بیا....

شنبه و یکشنبه والی آخر

شنبه ها بودن برای حال من

بهانه است

وگرنه منو تو که خوب میفهمیم

تو که نباشی

همه روز جمعه است

و همه روز تعطیل

گذشتن روزا هیچ سودی

ندارن

جزاینکه دلتنگ ترم میکنن

و منو برای داشتنت بی تاب تر

بیاکمی رو راست باشیم...

لرزیدنت که از دلسرد شدنت

ازسوی ما آدمها نبود

به تو که نمی آمد اینگونه برای

زیر خود دفن کردن

جسم وجان آدمهای کوچک بزرگ

حریص باشی

بی قراربودنت این روزها

میلیونها نفر را ترسانده

ماشالله به هیبتت

ولی کافیست

آرام باش

چگونه اینقدر بیرحم شدی

زمین عزیز

بهم میگن تو نقطه ضعف منی

اما نمیدونن تو...تمام وجودمی

وهیچوقت تو زندگیم نقطه نمیشی

آخه توهمه ی زندگیمی

مگه میشه دلیل دردم باشی

که همه میترسن جلوم ازت یادکنن

اونقد که حتی سالگرد تولدتم یادشون بره

خودت که میدونی چقد قربونت میرم

تولدت مبارک...

وقتی داشته هام رو با نداشته هام مقایسه میکنم، میفهمم خیلی وقته هیچی ندارم.... تنها دلخوشیم تنها زیر دوش حموم از زمین و بی رحمی هاش زار زار اشک ریختنه، نه اینکه دیوونه باشم،نه گاهی وقتها یجور کارارو شروع میکنی و برات میشن عادت مثل سرکشیدن قهوه،بازی کردن با خودکار، حموم قبل خواب، اومدن بلاگفا،پیچیدن به پروبال یه سری آدما و.... + نوشته شده در سه شنبه ۱۳۹۶/۰۳/۰۹ساعت 4:39 توسط MILAD ادامه مطلب